7 มี.ค. 2565

แค่อุ้มเด็กขึ้นรถเพื่อทำอนาจาร ไม่ได้ติดเครื่อง ไม่ได้ขับไปไหน ก็ผิดพาและพรากเด็กไปอนาจารแล้ว

เด็กอายุไม่เกิน 15 ปี เป็นบุคคลที่กฎหมายมุ่งคุ้มครองเป็นพิเศษต่างจากบุคคลทั่วไป ด้วยเพราะเยาว์วัย ยังไม่รู้เดียงสา ยังไม่รู้จักปกป้องคุ้มครองตัวเองให้พ้นจากภัยอันตรายต่าง ๆ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งภัยที่เป็นการคุกคามทางเพศ ไม่ว่าจะเป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสมอย่างการทำอนาจาร หรือการกระทำชำเรา นอกจากนี้กฎหมายยังมุ่งคุ้มครองผู้ปกครองที่ดูแลเด็กด้วย โดยหากมีการทำให้อำนาจในการปกครองดูแลเด็กถูกรบกวนหรือกระทบกระเทือนก็เป็นความผิดเช่นกัน


คดีนี้เป็นเรื่องราวของครอบครัวหนึ่ง มีพ่อแม่และเด็กหญิงอายุเพียง 4 ขวบเศษ ทั้ง 3 คนพักอาศัยอยู่ที่บ้านพักด้านหลังของโรงพยาบาล ณ เวลาสายของวันสิ้นปีปีหนึ่ง มีการจัดงานเลี้ยงปีใหม่ที่บ้านยายของเด็กหญิงผู้โชคร้าย พ่อได้ร่วมวงกินเหล้ากับชายชั่วและคนอื่น ๆ อีกหลายคน ต่อมา เวลาบ่ายคล้อย ยายตามหาหลานสาว แต่ก็ไม่พบ ทุกคนที่อยู่ในบ้านจึงแยกย้ายกันตามหา และแล้วก็มีคนหนึ่งมองผ่านกระจกเข้าไปในรถกระบะของชายชั่วที่จอดอยู่นิ่ง ๆ ริมถนนหน้าบ้านใต้ต้นมะม่วงและไม่ได้ติดเครื่องยนต์ เห็นเด็กหญิงนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือบนตักของชายชั่วคนดังกล่าว โดยชายชั่วได้ใช้มือล้วงอวัยวะเพศของเด็กหญิง ผลการตรวจร่างกายพบว่า อวัยวะเพศของเด็กหญิงมีรอยบวมแดงและช่องคลอดอักเสบ


(pixabay.com)

อัยการฟ้องชายชั่วต่อศาลว่าทำผิดฐานกระทำชำเราเด็กอายุไม่เกิน 13 ปี ฐานกระทำอนาจารเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ฐานพาเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ไปเพื่อการอนาจาร และฐานพรากเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ไปเสียจากบิดามารดาโดยปราศจากเหตุอันสมควรเพื่อการอนาจาร แต่ชายชั่วไม่สำนึกผิดคิดกลับตัวกลับใจ ให้การปฏิเสธต่อสู้คดีจนถึงศาลชั้นสูงสุด โดยชายชั่วอ้างว่าตนจอดรถดับเครื่องอยู่กับที่ ไม่ได้พาเด็กหรือพรากเด็กหญิงไปไหน จึงไม่ผิดฐานพาเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ไปเพื่อการอนาจาร และฐานพรากเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ไปเสียจากบิดามารดาโดยปราศจากเหตุอันสมควรเพื่อการอนาจาร

ศาลฎีกามีคำพิพากษาในคดีนี้ว่า  คำว่า “พา” หมายความว่า นำไปหรือพาไป ส่วนคำว่า “พราก” หมายความว่า การพาไปหรือแยกเด็กออกจากอำนาจปกครองดูแล ทำให้อำนาจปกครองดูแลถูกรบกวนหรือกระทบกระเทือนโดยผู้ปกครองไม่ได้รู้เห็นยินยอมด้วย ซึ่งเป็นการมุ่งหมายคุ้มครองอำนาจปกครองของผู้ปกครองที่มีต่อเด็ก โดยไม่จำกัดวิธีการและไม่คำนึงถึงระยะทางใกล้หรือไกล สาระสำคัญอยู่ที่ว่าการพาไปหรือแยกเด็กไปนั้นได้รับความยินยอมจากผู้ปกครองหรือไม่ หรือมีเหตุอันควรหรือไม่ แต่เมื่อชายชั่วชวนเด็กหญิงเข้าไปดูการ์ตูนในรถกระบะที่จอดอยู่ โดยอุ้มเด็กหญิงเข้าไปในรถให้นั่งตักแล้วปิดประตูรถและแง้มหน้าต่างเพียงเล็กน้อยแล้วใช้มือล้วงอวัยวะเพศเด็กหญิง แม้ชายชั่วไม่ได้พาเด็กหญิงไปจากบ้าน รถยังจอดอยู่และไม่ได้ติดเครื่องก็ตาม แต่ชายชั่วก็ชวนเด็กหญิงไปทำอนาจารนานประมาณ 40 นาที จนต้องมีการตามหาเด็กหญิง จึงเป็นการพาเด็กหญิงไปและล่วงละเมิดอำนาจปกครองของพ่อแม่เด็กแล้ว ชายชั่วจึงมีความผิดพาเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ไปเพื่อการอนาจาร และฐานพรากเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ไปเสียจากบิดามารดาเพื่อการอนาจาร (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1607/2563)

คดีนี้จึงสรุปได้ว่า แค่อุ้มเด็กขึ้นรถที่จอดอยู่ไม่ได้ขับไปไหน เพื่อทำอนาจารมิดีมิร้ายกับเด็ก ก็ผิดฐานพาเด็กและพรากเด็กไปเพื่อการอนาจารแล้ว

ณัฐกิตติ์ สมสุข เขียน

---------------------------------------------------

หากไม่ได้รับความเป็นธรรม สามารถปรึกษาทนายความ หรือที่ปรึกษากฎหมายได้ที่ 
Line ID: @871wnshx    Facebook: TheThaiLawyer   Email: thethailawyer@gmail.com

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น